8-DAAGSE WANDELREIS AMALFIKUST MET CAPRI, POMPEI EN ROME
De veel geroemde Costa Amalfitana ligt ten zuiden van Napels, in de provincie Campania die al bij de Romeinen vol bewondering 'Campania felix', het gelukkige land, werd genoemd. Kalksteenrotsen van ruim 1000 meter rijzen hier uit zee op. Op de meest onwaarschijnlijke plekken zijn huizen gebouwd en vissershaventjes aangelegd. Eeuwenoude trappenpaden, soms haast verdwenen, soms fraai gerestaureerd verbinden prachtige stadjes en dorpjes als Amalfi, Praiano, Positano, en Ravello met elkaar. Dichters en filosofen noemden haar 'La Costa Divina', de Goddelijke Kust.
U overnacht in een zeer gastvrije agriturismo en in twee prima hotels, het ene direct aan zee gelegen, het andere hoog boven de rotskust, met een schitterend uitzicht. U maakt schitterende wandelingen langs de beroemde villa's van Ravello, de nauwe fjord van Furore, hoog in de bergen door het natuurpark Valle delle Ferriere en als hoogtepunt volgt het voetspoor van de goden, op het Sentiero degli Dei, waar het uitzicht ook op ons 'gewone' stervelingen een onuitwisbare indruk zal achterlaten.

Hierna nemen we zelf de boot naar Capri, om de gehele dag dit romantische eiland te bekijken. In de avond gaan we met de boot naar Napels voor de overnachting in een hotel. Dit is ons vertrekpunt de volgende dag voor een bezoek aan Pompei. Na een bezoek aan dit fasinerende openlucht museum, vliegen we de volgende dag naar Rome. Rome, wederom een openlucht museum, waar historie en moderne tijd versmolten zijn. Hier verblijven we vijf dagen, om alle facetten van het centrum van deze boeiende stad te bekijken.

15-DAAGSE REIS:

Dag 01 vlucht via Milaan naar Rome, Bomerano (wandeling A)
Dag 02 Bomerano, wandeling B
Dag 03 Amalfi, wandeling C
Dag 04 Amalfi, wandeling D
Dag 05 Amalfi, wandeling E
Dag 06 Praiano, wandeling F
Dag 07 Praiano, wandeling G
Dag 08 Capri, boottocht naar Napels
Dag 09 Pompeï
Dag 10 vlucht naar Rome
Dag 11 Rome
Dag 12 Rome
Dag 13 Rome
Dag 14 Rome
Dag 15 vlucht naar Amsterdam


Zwaarte reis

ROUTEKAARTJE
SNP: VAN DAG TOT DAG
1e dag Bomerano.
Harrie brengt ons naar Schiphol. We vliegen met Al Italia. Een KLM-partner, dus 20 minuten vertraging. Om 9:15 uur zijn we in Milaan voor de overstap. Hier 3 kwartier vertraging. Als die Italianen half zo snel waren als ze praten, dan waren we ruim op tijd ! Om 12:10 uur in Napels. Ook de bagage is traag.

Ene Nicola staat met een bordje "Roodenburg". Bijna goed. Nou rijden kan hij wel, in een uur zijn we in ons agriturismo Brancati in Bomerano, een vrij nieuw huis aan de rand van het dorp. We krijgen kamer 1 en binnen 5 minuten zitten we aan de thee in de tuin. We krijgen meteen info van hem over restaurants, korte wandelinge en een feest vanavond in het dorp. Zou hij geen trainingen kunnen geven aan Al Italia ?

Tegen 15:00 uur maken we wandeling A1. Vrij snel zijn we bij Sentiero Degli Dei. we vertrouwen op de kaart en lopen de gestippelde route. Af en toe wat spetters, maar het blijft nog droog. We krijgen het gevoel niet goed te lopen. De Teva's voor slechts een kleine wandeling veroorzaakt blaren. Twee Duitsers maken ons duidelijk dat we al route G lopen naar Nocelle (vlakbij Positano). We kopen een ijsje en proberen de bus terug te nemen naar Bomerano. Dit kan alleen vanuit Positano en die bus gaat pas over 1,5 uur ! We denken vlakbij te zijn, dus besluiten te gaan lopen. Toch eens even vragen. Zonder een woord te verstaan, begrijpen we een lift aangeboden te krijgen van een vrouw in een Fiat'je. Waar gaan we heen ?

Het stroomt inmiddels van de regen en we zitten gelukkig droog in de Fiat. Het hhost zodanig dat trappen veranderen in watervallen. Gaat goed op onze eerste dag hier ! De lieve vrouw brengt ons naar Bomerano, vlak voor het restaurant van Nicola. Ze wil totaal niets hebben voor de moeite, fantastisch wat een service. Als ik Al Italia was zou ik mijn mensen uit deze omgeving recruteren.

Als we om 19:30 binnenkomen valt de stroom uit. Gaat goed ! Om 20:00 uur is er weer stroom en krijgen we een maaltijd. Prima gastheer en gastvrouw, maar het blijft een Schnitzelrestaurant. Morge dus wat anders zoeken, als het nog droog wordt.

Even kijken naar het feest in het dorp, nu het droog is geworden. Even kijken bij de muziek. Een non met een gitaar ... Echt waar en wij denken laat maar. Wij gaan wel vroeg naar bed, want we stonden vandaag als om 3:00 uur op.

2e dag Bomerano.
Wakker geworden door een serie van schoten. Wat hebben we in godsneem voor vakantei uitgezocht ? 7:15 Uur, nog alle tijd tot het ontbijt van *;30 uur. Bij het ontbijt horen we van de waard dat het saluutschoten zijn voor Madonna (het feest). Nou wij hopen maar dat ze geraakt is en dat ze het morgen niet weer proberen.We kijgen lunchpakketten mee voor de wandeling.

Een paar straatjes door het dorp uit en dan steil omhoog. Terwijl wij omhoog lopen barst het feest los in het dorp, kerkklokken en hoempapa muziek van de lokale fanfare achtervolgen ons bergop.

Bomerano is niet meer dan een kluwe boeren hoeves en heel veel strontvliegen die gek zijn op zwetende Hollanders. Doorlopen is de enige manier om deze fans kwijt te raken. Zo hier en daar komt een boerin te voorschijn, die allemaal verdacht veel lijken om Ma Flodder. Dik, laarzen, soepjurk, absoluut futloos haar dat plakt aan rond nat bezweet hoofd. Moeilijk te geloven dat dit mooie strakke Italiaanse meiden zijn geweest.

De huizen van binnen zijn uitermate armoedig. Men profiteert hier weinig van het toerisme van Amalfi. Achter ons loopt een SNP groep van 15 Nederlanders. Na een kruisbeeld gaan we via geitenpaadjes de blauwe markeringen achterna. OP 1.075 meter rusten we even en praten met de groep. Door de sluierbewolking is het niet te warm. Om 13:00 zijn we in Madonna Silenzio, met een mooi uitzicht op Capri en Positano (845 meter). de sluier bewolking is nu weg en het uitzicht erg mooi.

Tegen 14:00 lopen we weer Bomerano binnen. Het was maar een korte wandeling van 9,1 km. In het dorp ontwaakt met net van de siesta. Oude mannen verzamelen zich in de bar en maken meer herrie dan een groep "ouwe wijven". Tegen 17:00 uur gaat het regenen (alweer). Wij zoeken Ristorabte da Giannino. Maar alle winkels zijn gesloten en men staat langs de straten te wachten op een processie. Nu het regent mag de Madonna niet nat worden en staat men te schuilen.

Wij wachten het niet af en gaan op zoek naar het restaurant. Als we om 18:00 uur binnenstappen zijn we welkom, maar kunnen pas om 19:00 uur betsellen. Keuze uit 2 Italiaanse menu's en het staat goed bekend dus, gewoon blijven zitten. Als het droog is klinekn er weer saluutschoten. Onze tafel staat inmiddels vol voorgerechten. Het grote Madonne beeld is uit de kerk gehaald en wordt door het dorp gedragen, gevolgd door de dorpsfanafare en de rest die vergeving zoekt voor haar zonden.

Het restaurant is goed, lekker uitgebreid menu en erg lekker. Jammer van die altijd gezellige TL-verlichting. Lekkere cappuccino na en dan weer naar ons hotel. Onderweg nog een kleine vuurwerkshow.

3e dag Amalfi.
Vanochtend probeert men opnieuw Madonna met saluutschoten te raken. Tijd voor een ander hotel. Tassen inpakken en ontbijten. Even na 9:30 uur staan we op het dorpsplein en hebben ons lunchpakket ingekocht. We gaan beginnen.

Tegen 10:30 uur passeren we het kappelletje van San Alenzo met een prachtig uitzicht over de kust. Een prima plek om ons sobere ontbijt iets aan te vullen. Op naar het volgende dorp voor een goed cappuccino. Daarna begint een onduidelijk stukje door de natuur. Een slecht onderhouden pad, veel struiken en brandnetels. Toch, even voor 13:00 zijn we in San Lazzaro. Op de Piazza eten we onze lunch op.

Na de lunch naar Punto Panoramico en de ruines van het kasteel aldaar. Prachtig uitzicht ! We lopen terug naar de Piazza. Hier lopen we via een eindeloos lijkende trap 500 meter naar beneden. De trap stamt uit de Middeleeuwen, toen was slavernij nog betaalbaar en kon je dit soort dingen laten aanleggen. Veerle kan de trap niet waarderen. Halverwege komen we een Italiaan tegen met veel overgewicht die naar boven moet, wat een straf. Eindelijk beneden lopen we 800 meter vlak en mogen dan weer 100 meter omhoog via trappen. Trapje op, trap af tot dat we om 16:00 in Amalfi aankomen. Puf ...

Ons hotel ligt aan de havenkom, waar we kamer 10 krijgen met uitzicht op alle drijvende caravans in de jachthaven. Daar ligt weer voor een kapitaal aan kunststof. De kamer is een beetje krap en de douche is zodanig ingericht dat na het douchen echt alles drijfnat is. Dus eerst even afkoelen in zee en daarna douchen.

Even Amalfi bekijken. Het gaat weer regenen. In Amalfi zijn de prijzen een stuk hoger. Amerikanen ? Ja, die drijven de prijs op en je herkent ze aan de overmatige bloemetjes zeepgeur, nog voordat ze hun mond opentrekken. We verkennen nog wat winkeltjes en gaan dan eten bij het aanbevolen "Da Barraca". Uitermate haastige en irritante obers hier en de meest clichematige muziek die je kunt bedenken. Als je al besteld hebt laat de andere ober de verse vis van vandaag zien. Dat schiet lekker op zo (mosterd na de maaltijd). Maar om 19:45 uur zit het restaurant toch helemaal vol, dus ze doen toch iets goed.

4e dag Amalfi.
De zon schijnt na ons ontbijt. Het is rustig in Amalfi, mooie gelegenheid even fotos's te nemen. Daarna gaan we aan de wandeling beginnen naar Ravello, waar de bijzondere atmosfeer en prachtige uitzichten beroemheden als Goethe, Escher, JF Kennedy en Wagner inspireerde. Maar die zijn allemaal dood, dus ik weet niet of die inspiratie ....

We gaan eerst 150 meter omhoog, trappen op, steegjes door, grappig. Dan dalen we af naar Atrani, waar we op een klein gezellig pleintje een kopje cappuccino drinken. Dan weer volop trappen lopen. We gaan naar 350 meter hoogte, naar Ravello. Ook hier een gezellig plein. Tijd voor de lunch. Onze eetlust wordt al snel gedeeld door een hond, een kat en een duif. Als je niet uitkijkt ben je je hele lunch kwijt aan deze lokale fans.

Om 13:00 uur verder naar het dorp Villa Combrone (375 meter). Om naar het uitzicht in de tuinen te mogen, moet entree worden betaald. Het is een mooi punt, omzoomt met een hekwerk, met op de pilaren witte marmeren beelden. De tuinen zijn ook heel aardig om te zien. Mooie locatie voor bruiloft foto's.

We lopen terug naar het centrum en nemen de weg naar beneden. Trappen op, trappen af, verder naar Torre Dello Zirro. Wederom een uitzichtpunt, maar wel te hoog voor een heldere lucht en een helder uitzicht. Van hier lopen we 250 meter naar beneden. Rond de klok van 16:00 zijn we weer op de Piazza de Amalfi. Hier maken we nog wat foto's. Als we even de kathedraal willen bezoeken, moeten we daar €2,50 p.p. voor betalen, dat is nog duurder dan het Vaticaan ! Nou laat maar, doe daar maar een lekker Italiaans ijsje voor, waarvan de prijs met de komst van de euro ook lijkt verdubbeld.

We hebben maar 7,5 km (10.076 stappen) gelopen, exclusief het verkennen van Ravello. Maar toch voelt dit zwaarder aan dan 17,5 km normaal wandelpad. De knieen lijken nu van kauwgom. Even opfrissen in het hotel voor we een restaurantje op gaan zoeken. Amalfi kent veel parallel lopen steegjes, waardoor spontaan kleine knusse pleintje ontstaan. Om klokslag 19:00 uur worden deze omgetoverd in terrasjes. De lokale bewoners lopen voorbij met hun boodschappen, dus die eten een stuk later. Maar de toeristen komen massaal om 19:00 uur en weldra zit alles vol.

5e dag Amalfi.
Vannacht zijn we door een agressief beestje gestoken. Veerle heeft een dik oog en Martin een dikke vinger. Nou beter een ... We vullen ons ontbijt aan met Gorgonzola Dolce, alleen in Italie te krijgen volgens Betsie. Laat die nou net zo smaken als de Magor van de Appie.

We gaan op pad en lopen naar de poort aan zee van Amalfi, voor de bus van 10:00 naar Scala. De bus vertrekt stipt op tijd (te laat zijn is dus echt een Al Italia kwaaltje). In een kwartier rijden we naar Ravollo, waar we gisteren waren en uren over gelopen hebben. Daarna door naar Scapa.

Wederom een knus dorpje. Na even door het dorp lopen leidt de route naar trappen die ons van 350 naar 500 meter hoogte brengen. Ik moet steeds naar aan de Dom van Utrecht denken met zijn 80-100 meter. We lopen rondom de vallei tussen de 450 en 520 meter hoogte. Eerst de droge, kale, warme kant en daarna de koele, vochtige en stenige kant van de vallei. Mooie panorama's, helaas zijn de watervallen opgedroogd.

Rond 14:00 komen we in Pogerola aan op 315 meter hoogte. "Walkers Haven" heeft een terras met een prachtig uitzicht. De thee en het bier zijn beide goed van temperatuur, bij 27 graden buitentemperatuur een prima plek om te blijven zitten. Een poging om de ruines van het kasteel te vinden gaat fout, deze zouden een mooi uitzicht op Amalfi moeten bieden. We vinden wel ruines, maar het uitzicht niet.

We nemen de trappen naar beneden en lopen een beetje op ons gevoel. Komen we toch precies boven ons hotel uit ! Er blijkt zelfs een binnendoor paadje te zijn. Vandaag 9,3 km (12.402 stappen) en wederom knieen van kauwgom door al die trappen.

Even zwemmen bij het hotel en dan Amalfi in. De winkels zijn op zondag gewoon open. We vinden een restaurantje "La Perla". Martin besteld spaghetti met zwarte inktvissaus. Zijn shirt heeft na het eten ineens een heel ander motief ! De lokale tafelwijn is iedere avond goed, zelfs Veerle lust deze en dat is bijzonder. Na de koffie lopen we terug, nemen nog een ijsje want Italiaans ijs is toch echt lekker !

6e dag Praiano/Vettica Maggiore.
Goed geslapen, ondanks het herhaalde bezoek van ons agressieve beestje. Jammer dat hij niet de aso Nederlanders pakte die lekker luidruchtig met hun GSM op het balkon gaan zitten bellen, zodat iedereen kan meegenieten. Je schaamt je vaak dood voor de manieren van andere Nederlanders in het buitenland.

Tassen ingepakt, onze bagage gaat naar het volgende hotel. Wij lopen daar ook heen. Eerst een stukje met de bus van 10:15 (Agerola) naar het klooster Santa Rossa en dan 6 uur wandelen. Dat wandelen begint op 215 meter hoogte bij het klooster, dan gaan we naar beneden naar een kerkje en een uitzichtpunt. Vervolgens weer omhoog voor een cappuccino. Vanaf de kam, achter een kapelletje, kijken we neer op een "fjord" van Furore, waar naar we afdalen. Bij elke stap naar beneden weet je straks weer een stap omhoog te moeten doen. Beneden, op zeeniveau, kunnen we wat drinken bij een gerestaureerde watermolen.

De zee ziet er verleidelijk uit om een duik te nemen, maar er is geen zoetwater douche aanwezig. Dus niet zwemmen maar klimmen, 250 meter via trappen omhoog. In de volle zon en 33 graden temperatuur is dat dus zweten geblazen. Eenmaal bovengekomen lopen we over de Passaggiata Dell Amore. Mooi uitzicht, maar de energie tot liefde is op de trappen omhoog opgebruikt.

Het pad loopt vrij horizontaal verder, langs met vijgcactussen overgroeid huis. Er liggen veel vijgen op de grond te rotten. Het geeft een zoete geur die aan Mescal doet denken. Iets verderop in de schaduw van een olijfboom vinden we een mooi plekje voor onze lunch (broodje Parma ham). Daarna lopen we om de Praia-vallei heen en komen in Praiano. Hier zijn we even het spoor kwijt, maar vinden dat bij de kerk weer terug. Ook hier is bij iedere kerk een bar om een drankje te drinken.

Na 12.259 stappen (9,1 km / 5 uur lopen) zijn we voor onze bagage bij het hotel. Jammer, want nu kunnen we niet douchen en omkleden. We krijgen alvast een kamer in dit rumoerige hotel (auto's en kinderen). De bagage komt pas om 19:00 uur, wat is er misgegaan ? Een tas is zwaar beschadigd, poot en wiel zijn kapot, nou dat gaat lekker. Snel douchen en dan naar het dorp. Even buskaartjes voor morgen kopen en dan op zoek naar een restaurant. We hebben het twee gangen menu al opgegeven, want na de pasta zit je meestal al helemaal vol. Bestel je sla bij je eten dan is dat in Italie maar de vraag wanneer je dat krijgt. Normaliter er voor, maar hier er na. Tja.

7e dag Praiano/Vettica Maggiore.
Het ontbijt is het beste aspect aan dit hotel. We nemen daarna de bus naar naar Amalfi en daarna de bus naar Bomerano. Daarmee slaan we de eerst 500 meter klauteren tactisch over. De reis duurt een uur en het is druk in de bus. Dan lopen we naar het plein waar de wandeling begint. De eerste 8 km. hebben per abuis de eerste dag al gelopen.

Na die 8 kilometer en een aantal mooi panorama's komen we in Montepertuso. na wat te drinken nemen we de G1 route extra als afsluiting van onze wandeldagen rond Amalfi. We komen uit bij de ronde kerk na 15.094 stappen (11,3 km). Hier is een bar en een bushalte. Prima combinatie, want we moeten de bus terug hebben naar Praiano. Voor we het weten is de bus er al, snel een laatste slok en hup in de bus. Binnen 15 minuten stappen we uit voor ons pension.

We reserveren plaatsen op de boot voor moren naar Capri en regelen het transport van onze tassen naar Napels. Onze waard regelt het allemaal. Lekker douchen, schoen kleren en dan even inlezen in Capri. Dan eten bij een Pizzeria, met een terras dat vanaf 5 meter hoogte over het kerkplein uitkijkt. Na zonsondergang verandert het kerkplein in een speelplein voor kinderen. Het eten is prima, ook het dessert (tiramisu). het is met 22 graden een heerlijke zomeravond. Van het huis krijgen we weer een drankje (limoncello). Zelf nemen we nog even een cappuccino.

8e dag, Capri - Napels.
Vroeg ontbijt, nog voor de komst van de bakker, dus toast en geen brood. 7:30 Uur bij de bushalte. De eerste bus (oranje) neemt ons niet mee. Onze kaartjes zijn blauw, dus wachten op de blauwe bus. Met de blauwe bus kunnen we wel mee naar Positano. Om 8:00 zijn we bij het strand. We halen onze gereserveerde kaartjes en gaan aan boord. Lekker vooraan boven op dek. De zon schijnt fel en het is erg warm tot we gaan varen. Capri ligt een stuk verder weg dan we dachten. Het ligt echt als een steile rots in zee. De grootste toegangspoort is de haven "Marina Grande", goed voor 12.000 bezoekers per dag. Met scheepsladingen tegelijk komt men aan land en daarmee is het meest aantrekkelijke aspect van Capri "de rust" vervlogen. Wij kopen vast bootkaartjes om in Napels bij ons hotel te komen en plannen de afvaart om 17:10 uur. Ook hebben we op Capri bus- en tramkaartjes nodig zo blijkt.

Met de kabeltram gaan we naar Capri (het dorp). Het is een Disney Park, vol terrasjes en souvenirwinkels. Het doet erg gemaakt aan. Ook het aspect "prachtig uitzicht" en het aspect "idyllische straatjes" stammen uit tijden die vervlogen zijn. De straatjes hebben aan beide kanten hoge muren die zijn opgeworpen door de bewoners van de villa's die natuurlijk 12.000 pottenkijkers per dag helemaal zat zijn. Het is een wirwar van straatjes met overal souvenirzaken. We gaan op zoek naar de villa van Tiberius (hij zal wel niet thuis zijn). We komen langs mooie punten, maar de villa vinden we niet.

Terug naar Capri en met de bus naar Anacapri. Daar is ook weinig te doen alleen een stoeltjeslift naar 589 meter hoogte. Dat doen we dus maar en krijgen een prachtig uitzicht te zien. We lopen nog even rond, voordat we terug gaan naar Capri. We is inmiddels super druk met toeristen. Na een uurtje nemen we de kabeltram terug naar de haven en stipt 17:10 uur vertrekken we met de draagvleugelboot (snelle boot) naar Napels, waar we binnen een uurtje zijn.

Even bij een Tabacci bus/tram kaartje kopen. Napels lijkt een bedompte arbeidersstad. Opvallend ook hoe klein de mensen in de tram/bus zijn, het houd echt op bij 1,50 - 1,60 meter. Een voordeel van een hotel bij Centraal Station is dat het makkelijk bereikbaar is met OV. Om 18:30 uur zijn we er, maar wederom onze bagage niet. Pfff. Gelukkig komt het tegen 19:15 uur en kunnen we ons douchen en omkleden. We hebben een ruime kamer met balkon aan de voorkant van het hotel en kijken uit op het plein.

Tegen 20:00 uur gaan we een hapje eten. Bij een schoenenkraam vragen we naar een pizzeria. Een hele goede schijnt "Bergantino" te zijn, direct om de hoek. Inderdaad prima en heel goedkoop. Wij bestellen pasta, maar krijgen spijt als we de pizza's zijn bij de gasten naast ons. Hum, morgen herkansing !

9e dag, Napels - Pompei.
Met het openen van de balkondeuren komt er een kakofonie aan geluiden binnen. Het is 8:00 uur en de chaos op het (bus)plein is groot. Eerst maar even ontbijten. Dan na 9:00 uur gaan we op pad. We kopen wat lunchspullen vlak bij het station. Voor €2,00 blijkt je met de trein in Pompei te zijn ! Reistijd, 40 minuten.

Ook in Pompei wijst het zich vanzelf, €10,= entree. Dan begint de lange wandeling dor het ruim 2000 jaar oude stadje. Veel, heel veel standaard huisjes aan loodrecht op elkaar staande straten. Het is enorm druk, bij iedere specialiteit staat wel een gids met een groep. Zo heb jezelf amper een gids nodig, je hoeft er alleen maar bij te gaan luisteren. Villa's met mozaieken en fresco's, bakkerijen met ovens, herbergen met aanrechtbladen, bordelen met bedden en erotische prenten, baden, stadions, het is er nog allemaal. Soms nog mooie wandschilderingen, binnen en buiten. Donkerrood en geel werd vaak als keur gebruikt. Langzaam lopen we kriskras het stadje door. Hoe groot Pompei is merken we 's middags pas, als we naar de uitgang lopen. Er zijn weinig eetkraampjes en daardoor ook weinig rommel op straat. De top attractie "Villa van Vettii" is helaas gesloten. Tegen 15;30 uur hebben we genoeg gezien, je kunt wel rond blijven dolen, maar bij 27 graden put dat je uit.

Met hetzelfde treintje terug naar Napels. Napels, veel flatjes met allemaal een eigen antenne en eigen schotel. In het centrum zijn de gebouwen en beelden erg grauw. Lijkt ons geen gezonde stad om in op te groeien, misschien daarom al die kleine mensen. Napels kan ons niet bekoren. Rome zal ongetwijfeld mooier zijn. We gaan nog wat drinken in een cafe. De meeste cafe's hebben hier geen stoelen en tafels, alleen een bar. Wel de goedkoopste optie om iets te drinken.

Na een opfrisbeurt in ons hotel, gaan we voor de herkansing bij de Pizzeria. We bestellen die met de naam van het huis en zijn benieuwd naar deze specialiteit. We krijgen beide een halve pizza !! Italiaans grapje ? Ons Italiaans is niet van die kwaliteit dat we kunnen vragen om een verklaring. We beginnen met eten en zitten inderdaad na die halve prop vol, door de dubbele laag bedekking op de pizza. Kijk dat is nu klantgericht denken.

Na een kopje cappuccino nog even taxi- en busprijzen naar het vliegveld vergeleken. We kiezen voor de bus, goedkoper en onze ervaring met taxi chauffeurs in olijflanden in alles behalve positief te noemen. Morgen kunnen we bij het plein voor ons hotel opstappen (lijn S3).

10e dag, Napels - Rome.
Rond de klok van 8:00 staan we na ons ontbijt bij de bushalte naar het vliegveld. Net voor een grote regenbui stappen we in de bus en staan 8:30 uur op het vliegveld en zijn zelfs al ingecheckt. De uitgebreide handbagage controle kost ons een 1/2 uur en een vergeten nagelschaartje. Ook bij de gate is het super druk, zou het woord chaos afkomstig zijn uit het Italiaans ? Met 50 minuten vertraging steigen we op. De trein was sneller geweest !

Met de Leonardo Express trein reizen we voor €8,80 p.p. naar station Termini, midden in Rome. Om 13:00 uur stappen we uit op dit mega station. Het perron lijkt wel een kilometer lang ! Na een kwartier stevig doorlopen, zijn we bij de uitgang. Het heeft geregend en dreigt weer te gaan regenen, maar het hotel is vlakbij (50 meter). Erg krappe kamer, met uitzicht op niets. Nou ja, we zijn hier alleen om te slapen.

We lopen snel het openluchtmuseum dat Rome heet in. Even een 7-dagen kaart kopen voor bus & metro. Uitkijken voor zakkenrollers in de tram ! Met bus 40 naar Victor Emmanuel. We bekijken de wijk "Capitool". Jammer van de bewolking, daardoor geen mooie foto's en daardoor warm en benauwd weer. De Victor Emmanuel is enorm groot, het Piazza del Campidoglio met het museum gaan er compleet achter verscholen. Rome is niet goedkoop, musea entree minimaal €10,00 en een flesje drinken op straat €5,00. Ook hier hebben de Amerikanen en Jappanners de prijzen flink opgedreven. We lopen door naar het deels gerestaureerde Colosseum. Super druk, dus morgen een nieuwe poging wagen.

Na een douche uit eten bij het door het hotel aanbevolen Dell'Omo. Een trattoria, een familie restaurant van een oud stel dat constant kibbelend op elkaar de zaak rund. Bij paniek wordt de zoon gebeld. Als je eten besteld vraagt de oude man alleen "wit of rood" er gewoon vanuit gaande dat je standaard wijn drinkt. super goedkoop, heel gezellig en super lekker !

11e dag, Rome - Sint Pieter.
Het is bewolkt na het ontbijt. We gaan met de bus naar de St. Pieter. Op het plein staat een rij mensen van 200 meter lang en 2-3 meter breed te wachten om naar binnen te mogen. We sluiten achteraan. We ritsen de pijpen aan onze broek, want blote knieen mogen alleen op schilderijen binnen deze muren. We gaan door een vliegveld scanner en het loopt vlot door.

Wow, wat een grote kerk, erg mooi ingericht, erg veel marmer en erg veel bewaking op dit moment. Helemaal vanuit de koepel kun je de mozaieken op de vloer erg mooi zien. Prachtige wandschilderingen, beelden en mozaieken aan de wand. We kopen hier wat kaarten en postzegels. Versturen via het Vaticaan gaat sneller. We gaan opzoek naar de ingang van het museum. We zien een rijd mensen (5-6 breed), de rij gaat naar de hoek van de straat, de hoek om, weer de hoek om en weer de hoek om. Enorm wat een rij, wel 600 meter! Er is geen andere manier om de Sixtijnse kapel te zien, het enige wat ons leuk lijkt. Mensen achteraan twijfelen of ze nog voor sluitingstijd binnen kunnen, dus voor ons de goede raad eerst te kijken naar de sluitingstijden en welke bus het dichtst bij de ingang stopt. Alleen met het voornemen die info te krijgen lopen we de rij voorbij en kijken bij de daadwerkelijke ingang. We noteren de tijden en belanden in de groep die naar binnen wordt gelaten. Een godsgeschenk zeg maar, dat scheelt 2-3 uur wachten !

Het is echt een enorm groot museum en het hangt propvol. Je begrijpt niet waarom ze niet een deel verkopen om de armste in de wereld te helpen. Dat zou toch horen als kerk, of verlies je dan teveel macht ? We lopen aan een stuk door richting Sixtijnse kapel, waar we na 30-40 minuten aankomen. Helemaal gerestaureerd door Japan. Werkelijk erg mooi en prachtige kleuren. Nou, dat was even een bliksembezoek aan het museum.

Om 13:30 uur even wat drinken op het St. Pietersplein en kaarten schrijven. We posten ze bij een kantoortje gerund door nonnen. Van hier lopen we naar de Engelenburcht en bekijken ook de bruggen er bij. Verder richting Colosseum, we doen een deel met de bus. Van buiten is het Colosseum erg mooi. Binnen is het een rommeltje. Men is volop aan het restaureren en overal staan steigers en bouwmateriaal. Maar aardig om te zien. Verder naar Victor Emmanuel, maar de zon staat verkeert om mooie foto's te maken, dus even lekker opfrissen in het hotel, voordat we wederom gaan eten bij Dell'Omo.

12e dag, Rome - Piazza, Piazza en nog eens Piazza.
Het is wederom bewolkt en zonder zon ziet Rome er toch een stuk minder fraai uit. Ook het ontbijtbuffet maakt een leeg gegeten indruk, nu we wat later zijn. We gaan op pad naar Piazza di Spagna. Er liggen plassen op straat. Op de Spaanse trappen geen zon en geen bloemen, jammer wat zo zijn ze veel minder mooi. Verder naar Piazza Popolo. Hier komt de zon even door. Verder naar de Trevi fontein. Op plaatjes lijkt deze veel groter dan is het echt. Wel vult de fontein de helft van het plein. De andere helft is gevuld met toeristen en zakkenrollers. We gaan verder, op zoek naar het pasta museum. De eigenaar heeft echter dezelfde kronkel als zijn pasta, om €9,00 euro entree te vragen. Sixtijnse kapel is €10,00 !! We lopen door naar Quirinaal, het plein met het paleis. Nou, niet bijzonder. Tijd voor een cappuccino.

Dan op naar het Pantheon, Piazza Navona, Piazza, Piazza en nog een Piazza. De zon schijnt inmiddels volop en gloeit net als onze voeten. We doen een poging de Spaanse Trappen met zon te fotograferen, maar of de duvel ermee speelt, zodra we daar zijn wordt het bewolkt en blijft het bewolkt. We gaan naar het Forum, wel even zoeken naar de ingang. Er zijn twee delen, onder en boven. Daar moet je extra voor betalen om te mogen zien. Iedereen vraagt maar lukraak entree, het staat totaal niet in verhouding tot wat je te zien krijgt.

Met de bus terug naar het station. Even iets eerder uitstappen om de fontein te fotograferen op de Piazza Della Repubblica en een paar boodschapjes te doen. Opfrissen in het hotel en dan uit eten. Dell'Omo is op zondag gesloten, dus naar de buurman Severo 2000, waar no een tafeltje vrij is. Wat de naam al doet vermoeden is het eten minder, de koffie en tiramisu is echter goed. We parten met Frans-Canadezen over de beste manier om Canada te bezoeken (oostelijk deel). Nou misschien een mooi idee voor 2004.

13e dag, Rome - Kerkje bij de Tiber
Ondanks alle regen van vannacht, zijn er nog steeds regenwolken over. Heeft Rome altijd zoveel regen, of treffen wij het gewoon ? Vroeger ontbijten, heeft inderdaad het voordeel dat het buffet nog niet leeggegeten is. Dus met een goed ontbijt achter de kiezen stappen we in de bus richting Tiber. We lopen door de nauwe straatjes van Campo di Fiori. De straatjes staan vol met kleine auto's en massa's scooters. Er rijdt zelfs nog een (mini)bus, lijn 116. Je ziet ook "Alimentarie", ouderwetse grutters in deze straatjes. In Rome probeert men de supermarkt te weren uit het centrum en dat is een goede zaak.

Op de Campo di Fiori is een markt voor groente, fruit en kruiden. Er liggen veel niet alledaagse groenten. Bij een kruiden kraam toont de eigenaar trots alle eervolle vermeldingen over zijn kruiden in balden als Libelle. Zijn beroemde Bolognezer kruidenmix mogen we niet missen. Ruikt inderdaad erg lekker, dus nemen 250 gram mee. We lopen de route uit het boekje "Capitool" en bewonderen een hier en daar openstaande kerk. Wat zijn die Hollande kerken dan saai zeg. Zo bekijken we de Sant Andrea alla Valla. We lopen richting Isola Teberina en komen langs opgravingen bij het Forum. We horen een gids vertellen dat er door de vele regen van de afgelopen dagen nieuwe dingen zijn vrijgekomen. Zij wijst op twee beenderen (uit een dijbeen) die op de aarde in een kuil ter grote van een graf liggen. We zien iets verderop zelfs een schedel. Hier is duidelijk het nieuwe Rome over het oude heen gebouwd.

Verder naar de Isolde Tiberna, waar we de San Bartolomeo kerk bekijken. Dan verder naar de wijk Trasteverde (aan de Tiber). Het is een gezellige volksbuurt. Hier bekijken we de Santa Maria kerk en maken de buurtwandeling uit de Capitoolgids. Koffie kost hier maar 75 eurocent en smaak net zo goed als die van €3,50 verderop. De zon schijnt fel en we zoeken de schaduw op in de grootste kerk, de St. Pieter. We willen naar boven in de koepel, maar er staan nog 150 meter wachtende voor ons. Het eerste stuk gaat met de lift, je bent dan op ongeveer 80 meter hoogte in de kapel. Om boven te komen moet je nog treden beklimmen, waarbij menig Amerikaan Gods hulp inroept. Via krappe gangen gaan we omhoog naar 110 meter. Het uitzicht is enorm, het waait er echter flink en de zon is inmiddels verdwenen achter de wolken.

Opfrissen in het hotel, even lekker uitrusten en dan uit eten bij Dell'Omo. Haast moet je hier niet hebben. De motoriek van de oude man is niet al te best meer, hij slingert het bestek op tafel en vraag "wit of rood" ? Hij herkend ons inmiddels en begroet ons met een vriendelijke blik. We eten van alles wat en sluiten af met de hier werkelijk heerlijke tiramisu. Leuk die oude man in de bediening en zijn dito vrouw in de keuken. En maar mopperen op elkaar, lijken mijn ouders wel. Zoals iedere keer krijgen we als finale een borrel van de zaak (dagelijks medicijn) "Amado Erbe D'Abruzzo", een kruidenbitter.

14e dag, Rome - laatste hoogtepunten.
Onze laatste dag om ons verlanglijstje Rome af te werken. Het heeft alweer erg veel geregend vannacht, overal grote plassen op straat. Bus 870 naar Piazza Garibaldi ? Eerst de overvolle bus naar het ziekenhuis. Vier zigeunerkinderen springen op het laatste moment in de bus. Het liefst dringen ze door deze overvolle bussen heen om zakken te rollen. Maar men kent ze hier en ze worden er niet door gelaten. Bij de volgende halte stappen ze achter uit en willen vooraan weer naar binnen waar een oude vrouw wil instappen. Ze hebben bijna haar handtas te pakken, als ze door een man bij de bushalte worden gegrepen. Ze gaan er vandoor zonder buit.

Na het overstappen bereiken we Piazza Gerabaldi. Mooi uitzicht met tientallen mooie borstbeelden op de voorgrond. Helaas kunnen we St. Pieter van hieruit niet zien. We lopen naar Pantheon voor foto's, naar de San Ignaszio voor het mooie plafond met de geschilderde nep-koepel. Dan via de Trevi fontein naar San Maria Maggioore, met het meest overdadige kerkinterieur van Rome. Zoals bij elke kerk staan bedelaars voorportier te spelen in de hoop dat je hun hand vult. Ook al van die zigeunerachtige typjes, met de meest ontwikkelde competentie "bedelen".

Na een broodje in het hotel, naar de Piazza Venezia. We besluiten het Capitolini museum te bezoeken. Er staan hier tal van bekende (borst)beelden van historische kopstukken. Heel aardig museum voor wie niet van musea houdt, zoals wij. Na een pasta maaltijd bij Dell'Omo, met tiramisu en de kruidenbitter op weg naar Victor Emmanuel voor foto's in het donker. Even het rolletje vol schieten en dan terug naar het hotel.

15e dag, Rome - Amsterdam.
Om 6:00 op. Ontbijten kan nog niet. Het station is niet zo ver weg, maar de Leonardo Express op spoor 25 wel ! In ruim een half uur staan we op het vliegveld. Het is zelfs rustig bij het inchecken. Een gate wijziging en de gebruikelijk vertraging van Al Italia (alla KLM). Ondanks de vertraging, redelijk op tijd op Schiphol. Het vliegtuig was maar deels gevuld, waardoor je een ruime plek kon opzoeken. Terwijl we op de bagage wachten, kopen we treinkaartjes. Zelfs de NS heeft vandaag geen vertraging, ook niet bij de overstap in Amersfoort. Zijn al onze kerkbezoeken in Rome toch nog ergens goed voor geweest.

Copyright © 2014 Tekst: SNP Laatste wijziging: 27 juli 2014